Byebye Espanja, hello (again) France

Op het moment van schrijven zitten we weer in Frankrijk, op een camping in St. Pons de Thomieres. In mijn laatste blog schreef ik dat we nog een tijdje in de bergen wilden door brengen, maar we waren daar in Pineade de Mar zo aan het genieten dat de plannen werden gewijzigd. Luister en huiver....

Nadat we de eerste vier dagen op de camping in Pineda dus hadden doorgebracht in Barcelona, rennend van het ene culturele hoogtepunt naar het andere, ontdekten we dat de camping eigenlijk wel heel prettig was. We hoefden alleen maar de straat over te steken om bij het zandstrand te komen en de camping bar was, naast heel goedkoop, ook heel lekker. We besloten dus nog een tijdje te blijven en lekker rustig aan te genieten. Maik ontdekte dat ze in de campingbar een English Breakfast serveerden. Na mijn overgehaald te hebben het ook eens te proberen, was ook ik overtuigd. Baked beans, bacon, ei en toast. Maar we stonden dan ook wel laat op en het 'ontbijt' nuttigden we dan ook meestal pas rond 12 uur. 

Er was een voetbalveldje waar we nog een partijtje hebben gespeeld tegen een paar kleine Messi's. De Spaanse jochies maakten ons af, een soort dejavu van vorige zomer... we hebben liggen dobberen in het zwembad en vooral heel veel gelezen. s'Avonds kookte ik ons potje (varierend van pasta tot rijst en weer terug) en daarna deed Maik de afwas. Filmpje kijken of spelletje doen en zo hebben we heerlijk geluierd. Eerder waren we daar nog veel te rusteloos voor, omdat we naar ons idee nog veel te weinig hadden gezien en/of gedaan. Maar na de afgelopen weken waren we wel toe aan een rustiger tempo. Het enige nadeel was dat de halve camping vol Nederlanders stond die zich naar harte lust met elke ander Nederlander bemoeiden...

De laatste avond op de camping besloten we s' avonds maar weer eens buiten de deur te eten. We vonden een leuk barretje/restaurantje op vijf minuutjes lopen en hebben daar paella gegeten. Super lekker! Daarna nog een toetje, Maik had vianetta ijs en ik nutella met een wafel. Kotsmisselijk maar voldaan besloten we nog maar even af te sluiten met een mojitto. In deze blijde sferen ontstond ons volgende reisdoel. We wilden toch eigenlijk wel weer eens een avondje lekker uit, een beetje feesten. In de trein vanuit Barcelona waren we een aantal dagen daarvoor een Nederlander tegen gekomen die in Lloret de Mar op een camping stond, hij beweerde dat de camping op loopafstand van het centrum was en dat het een hele mooie camping was... U raadt het al, we besloten naar Lloret te gaan!

Maik is daar een paar jaar geleden al eens geweest met vrienden, maar ik daarentegen ben altijd best anti-zuip vakanties geweest.... Maar stiekem toch wel nieuwsgierig besloten we daar één avond uit te gaan. Dus op naar Lloret. Nadat we eerst langs de camping waren gesjeesd, hadden we het toch vrij snel gevonden. We kregen een plekje vlakbij het zwembad. Opzich klinkt dat ideaal, maar bij het zwembad was ook de bar, bij de bar draaiden ze de hele, maar dan ook de hele, dag muziek. Daar konden wij zonder problemen de hele, maar dan ook de hele, dag van genieten. Het centrum was op loopafstand, mits je van een lekkere lange wandeling uitging. Maar goed, 's avonds toch uitgeweest. En hoe! 

We zijn eerst naar een bar geweest waar ze goedkoop drank schonken. Na 5 minuten hadden we ze door, ze mixten de drank gewoon met water... opzich niet zo heel erg voor mij. Daarna zijn we naar St. Trop gegaan, één van dé disco's daar. Maik herkende het nog allemaal, heel grappig. We hebben gedanst voor ons leven en ik heb me uitstekend vermaakt met alle dronken mensen om me heen. Maar ik ben ook tot de slotconclusie gekomen dat ik een week nooit zou overleven, ik zou me dood gaan irriteren aan al die opgeschoten jongeren met maar twee doelen voor ogen... (die zijn te grof om op te schirjven)

Na de lange wandeling terug zijn we, ietwat beschonken, ons bedje ingerold. 's Morgens had vooral Maik last van een vervelende kater. Die zijn we te lijf gegaan met lasagne en pizza en daarna nog een keer met een Big Mac menu ( jaja, gezond is anders). Nog wat rondgelopen, Maik wist nog waar zijn oude appartement zat, en genoten van het uitzicht over het strand vanaf een rots. Op de camping werden we weer vrolijk begroet met luide muziek en toen we wat zaten te drinken (alcohol vrij) werden we nog getrakteerd op de 'mini-disco'. Gelukkig hadden we maar voor twee nachtjes betaald. 

's Avond nog even afgesloten met een Bailey's met ijs voor mij en een whiskey voor Maik bij de camping bar, gelukkig was het centrum te ver. Ik ben blij dat we geweest zijn, weet  ik ook weer hoe zoiets er aan toe gaat. Maar gelukkig zijn we de volgende ochtend weer verder gegaan. 

Omdat we toch wel richting juli komen, besloten we maar weer richting Frankrijk te gaan. Kunnen we lekker rustig aan doen. We hebben een nachtje in St. Pere Pescador geslapen waar niets noemenswaardigs is gebeurd. Gister zijn we via de A9 weer Frankrijk binnen gereden, gelukkig voor Barrel gingen we vooral bergafwaarts. We sliepen op een camping in le Barcarés, genaamd Le Floride/L'Embouchure. Voor de mooie bestdeal prijs van 11,-. We hadden wel meteen door dat we weer in Frankrijk waren, shorts zijn verboden in het zwembad. Toen we vanmorgen gingen betalen viel het wel wat tegen, ze rekenden 3,50 toeristenbelasting per persoon!!! totale prijs dus toch nog 18,-... Beetje jammer, maarja.

Vandaag is het 31 graden en toch wel erg warm. Ik ben tot de conclusie gekomen dat Barrel misschien toch geen airco heeft, maar gelukkig hebben we zelf een ventilator gekocht en heeft Maik gister een parasolletje gevonden in het grofvuil. Al met al zijn we super blij met de afgelopen weken in Spanje, we hadden toch een beetje het gevoel dat onze reis in duigen was gevallen, maar door al het moois dat we hebben mogen zien de afgelopen tijd weten, we weer waarvoor we het gedaan hebben.

Oja, nog even een vitamine update voor moeders!: we eten elke dag groenten: paprika, courgettte, ui en groene peper en bijna elke dag een appel. En we hebben vandaag een meloen gekocht, voor morgen;) 

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *