Na regen komt zonneschijn komt regen komt zonneschijn komt regen komt zonneschijn....

Jeetje, wat is er alweer een hoop gebeurd in de tussen tijd.... We kregen gister een belletje van de garage en ze zeiden iets over de turbo. Dus wij met opa naar Fred' Auto en na een hoop gekijk en gepraat in het Frans komen we (opa) erachter dat de turbo helemaal verroest is. Dat is nog niet zo heel erg alleen de moertjes en boutjes zijn ook helemaal weggeroest. En ermee rijden is gevaarlijk, de turbo zou namelijk kunnen 'exploder' (en dat woord snap zelfs ik in mijn beroerde frans, helaas). En dan zou hij ook nog de motor kunnen laten ontploffen (of ziets). Geen goed idee dus. Uiteindelijk zijn we maar weer naar huis gereden en hebben Maik en opa met Ernst overlegd. Ik zat er op dat moment even helemaal doorheen.....

Vanmorgen zijn we weer naar de garage gereden en we hebben besloten om een turbo in Nederland te zoeken. Fred had er ook wel één, een nieuwe, maar die kost 1000,- euries... En de versnellingsbak konden ze er dan ook niet inzettenwant dan ging de turbo er weer niet in. Ze waren erg vriendelijk en vonden het geen probleem om de auto daar te houden.

Daarna zijn we naar het restaurant gegaan en heb ik in de bediening geholpen en Maik in de plonge (afwas). Er waren een hoop engelsen dus het was handig dat ik er was. Er was ook een Vlaamse mevrouw en de Engels lerares van Claire pirkte ook een vorkje mee. Een internationale middag al met al. Na alles te hebben opgeruimd zijn we met Claire op jacht gegaan voor een baantje voor Maik. De eerste camping had geen interesse maar zeiden dat ze misschien bij de cave (wijn winkel) nog iemand nodig hadden. Dus daar maar heen gegaan. Uiteindelijk kreeg Claire het voor mekaar om met de directeur te praten en die heeft beloofd in mei te bellen als hij nog een baan had. (die hij waarschijnlijk wel heeft) Bij de laatste camping was er niemand thuis maar toen zei Claire 'die bel ik wel, ik ken ze'. Een vruchtbare middag dus.

We zitten nu weer in de bar de l'etang en nog voordat ik begon met typen werd Maik gebeld door Ernst. HIJ HEEFT EEN TURBO GEVONDEN! En die wordt nu opgestuurd naar Frankrijk. Dus na een hoop ellende komt hopelijk toch alles weer goed met de kamper! Bedankt voor alle lieve reacties, ik zou graag op alles willen reageren maar ik ben bang dat ze me hier niet de hele dag laten internetten;) Ik zal wat zon jullie kant op sturen!

Le boite de vitesse est arrivee!

Ja hoor, hij is er echt! De versnellingsbak is afgelopen dondedag aangekomen bij Fred' Auto en maandag gaan ze beginnen met het ding er in zetten. Opa heeft ook even gevraagd of ze het koelvloeistof systeem nakijken en de olie in de versnellingsbak willen bijvullen, dus als het allemaal goed gaat kunnen we binnenkorte weer de weg op!

Woensdag hebben we opa geholpen met het verspreiden van 5 ton grind over het erf. Het zag er weer uit om door een ringetje te halen, met mijn rug ging het minder, de spierpijn de dag erna was jammer. De manen hadden nergens last van! Ik voelde me toch wel een beetje een aansteller naast een goeie zeventiger....

Gister zijn we naar een optreden geweest in Vaugines. Dat is zo'n 20 minuutjes lopen van Cucuron. Het zou om 19.00 uur beginnen dus we arriveerden daar om tien over en wat bleek, ze waren pas net begonnen met inspelen. Je moet de tijd hier ook niet zo letterlijk nemen. We waren in eerste instantie van plan rond 20.00 uur weer terug te lopen anders zou het misschien wat te donker worden om door het veld te lopen. Uiteindelijk zijn we rond 0.30 naar huis gegaan.... De muziek was onwijs goed en het was super gezellig. Franck kwam ook nog even en Christian, een goeie vriend van hem, was er met zijn zoon. Nanar (geen idee hoe je dat schrijft, het is zn bijnaam) was er ook, die werkt bij/met Franck, en Evelyne (de cheffin) kwam ook nog even.Kortom, een geslaagde avond. Toen moesten we nog terug.. We besloten langs de weg te lopen, leek ons iets veiliger. We waren het dorp nog niet uit, of er stopte een auto naast Maik..... en ze vroegen of we vrienden van Franck waren en of we misschien een lift nodig hadden! Ik heb dat later nog eens geprobeerd voor te stellen in Nederland, maar ik kan het daar echt niet voor me zien.

Vanmorgen hebben we flink uitgeslapen (kan me niet voorstellen dat dat iets te maken heeft met de bierconsumptie van gisteravond) en hebben onze bezigheden beperkt tot lezen, computeren en een toetje maken voor morgen. We gaan morgen namelijk bij opa en oma barbequen. Wat een leven. Ik zou niet weten wat we kunnen doen om iedereen te bedanken die ons hier zo heeft geholpen, maar we zijn wel begonnen met een klein ideetje (hierover later meer)....

Ik hoop dat jullie net zulk weer hebben als wij hier (26 graden + zon) en dat het allemaal goed gaat daar!

Nog steeds in Cucuron (en nog steeds aan het genieten)

Vandaag is het wat minder weer (maar 20 graden;) met zon) en we zitten nog steeds in Cucuron. Ondertussen heeft Ernst in NL de juiste versnellingsbak gevonden en deze heeft ie vrijdag opgestuurd! Alles gaat dus voorspoedig. Wij doen op dit moment niet zo heel veel. Meestal slapen we tot een uur of 10 lopen dan op ons dooie gemakkie naar het dorp om een vers stokbrood te halen en een pain au chocolat en wat boodschapjes. 's Middags spelen we minstens één spelletje rumicub en lezen wat om dan zo rond half 8 aan het avondeten te beginnen en de wereld draait door te kijken (we hebben ned. 1, 2 en 3 in het huisje!)

Maar we hebben ons ook al nuttig gemaakt! We hebben voor Franck en Claire het terras schoongemaakt en gepolijst en we hebben ook een dagje geholpen in het restaurant. Maik in de afwas en ik in de bediening. Klinkt overigens makkelijker dan het is. Claire overviel me een beetje met de vraag of ik in de bediening wilde maar aangezien we het er overgehad hadden om aan het einde van onze reis een tijdje hier te werken raadde opa ons aan om het te doen. Maarja in Frankrijk spreken ze Frans.... mijn Frans is, op zijn zachtst gezegd, belabberd. Gelukkig was het rustig (not).. een tafel met 12 werkmannen en nog 18 andere gasten. Natuurlijk moest ik de grootste blunder maken bij die mannen. Ik haalde alle borden weg na het voorgerecht en al het bestek om vervolgens het hoofdgerecht neer te zetten en.... al het bestek te vergeten! Die kerels natuurlijk helemaal in een deuk ook omdat Claire al had gezegd dat ze lief voor me moesten doen omdat ik ze niet verstond. Dat namen ze ter harte door me nog eens in de maling te nemen... Ach achteraf viel het allemaal wel mee en dus heeft Claire me aangenomen van 1 juli tot 18 augustus! Maik wil liever niet in de bediening en hij gaat proberen een baantje op de camping hier te vinden. Maar door alle autopech is het voor het financiele plaatje wel nodig dat we gaan werken.

Verder zijn we al twee keer uit eten geweest bij opa en oma. Heerlijk gegeten! Ik ben over mijn angst voor garnalen heen (wat zijn die dingen eigenlijk lekker!) en we kregen een heerlijk stuk vlees met frietjes en een toetje. Oma beweerde dat het allemaal niets voorstelde maar wij hebben heerlijk gegeten! Ook zijn we getrakteerd op een pastaschotel (mmmm). Dit konden we natuurlijk niet over onze kant laten gaan en we hebben ze gister bij ons uitgenodigd. Er lagen nog wat allerhandes in het huisje en we hebben ons uiterste best gedaan om wat lekkers op tafel te zetten. Vrijdag avond had ik alvast het citroenijs gemaakt (ik moest om het uur roeren en begon pas om 19.30 met invriezen dus we waren tot 0.30 zoet..) Volgens Maik lag dat aan mijn planning, ik kan me dat haast niet voorstellen;) Vooraf hadden we uiensoep gemaakt die uiteindelijk naar kaneel smaakte... heel apart en daarna gevulde courgettes met rijst en een kwarksausje. Dat smaakte stukken beter. We sloten af met het ijs dat ik in hele citroenen had gestopt. Dat was wel heel erg leuk dus dat gaan we zeker nog eens maken (misschien wat eerder op de dag dan;)).

Gaat het daar allemaal goed? Hoe is het op school Lindje? en Mirt? Nog last van je hamstring? Sil hoe gaat het met je bf? en mam en pap hebben jullie al vakantieplannen?

Aan een koud biertje in Cucuron!

Heb je wel eens een boekverslag geschreven en dat je hem bijna afhebt en dan oppeens (het internet valt uit, de computer crasht, je delete alles, je bent vergeten het op te slaan) en alles is weg? De eerste 5 minuten scheld je de computer uit, dan zucht je diep en begint opnieuw. Als je het woord boekverslag vervangt voor blog, dat gebeurde net bij mij.... Dus nu ga ik nog een keer typen maar misschien niet meer zo enthousiast als net, jammer maar helaas.

Ok, here we go (again). Woensdag nacht kwam Franck om twaalf uur 's nachts aan in ons hotelletje (wat die al niet voor ons over heeft). We hebben nog 1 nachtje in het Etap hotel gespendeerd en genoten van het ontbijt voordat we op weg gingen met de sleepwegen. Eerste stop, garage Cofer. De mensen rekenden heel pittig alleen de kosten voor het nakijken en niet voor het opslaan. Dus dat viel alles mee. Vervolgens naar de camping gereden (die weer een half uur rijden naar het noorden ligt) en daar bleek mijn favo-campingbaas aller tijden, Marc, de spullen keurig opgeslagen te hebben (tot op de laatste fles water) en hij wilde niets hebben voor de moeite! Hulde!

Daarna weer terug gereden naar Issoire en onze weg vervolgd naar Cucuron via de Ardeche. Wat een prachtstreek! Franck had daar gisteravond langs een restaurantje gereden dat er veelbelovend uitzag en daar hebben we middag gegeten. Goddelijk. We kregen wat gedroogde worst, kaasstengels en brood vooraf en van het huis nog een crème brulee met ganzenlever (voor mij iets te inventief, maar heb wel geproefd, grote meid) Daarna een spies met gekruid varkensvlees en bladerdeeg rolletjes gevuld met warme geitenkaas op een bedje van sla gedrenkt in een heerlijke, simpele vinaigrette. Als hoofdgerecht een kippetje gekookt in een witte wijn saus met koolraapjes salade en een gekookte aardappel (die natuurlijk overgoten diende te worden met de witte wijn saus) hmmmm. En als klap op de vuurpijl een chocolade piramide gevuld met chocolade mousse en mandarijntjes likeur en een amandelkoekje.... (mijn welgemeende excuses aan de vegetariërs!)

(blog opgeslagen)

Na deze aangename pittstop reden we verder en we arriveerden om 17.00 in Pertuis. Daar de bus gedropt bij Fred' Auto en met de nodige schone spullen zijn we door Claire (tante Maik) naar Cucuron gebracht. Franck en Claire boden aan om bij hun te komen eten en dat was heerlijk! Claire had een salade gemaakt met van alles (gebraden eendenborst, bietjes, aardappel, sla, chevre chaud, tomatensalade en eendenlever)en daarna heeft Franck ons bij opa en oma gebracht. Na een warm onthaal zijn we lekker onder de wol gekropen en hebben zo'n 12 uur geslapen.

Nu zitten we hier alweer drie dagen en genieten we van de zon, het huisje en de schone kleren! en natuurlijk het prachtige landschap.Op dit moment is het nog niet gelukt om een versnellingsbak te vinden (het nr dat erop staat bleek helaas niet te kloppen met de versnellingsbakken die Ernst had gevonden) Opa heeft ondertussen zijn connecties ingeschakeld en er wordt op dit moment in Duitsland (!) gezocht naar de juiste bak.

Maak jullie over ons dus maar geen zorgen, we zitten op dit moment op rozen en er wordt super goed voor ons gezorgd! Vanavond macaroni met saus en hamburgers en een roseetje uit de streek, arme wij;)

Halelujah!

Na een ochtend van telefoontje na telefoontje zijn we gered! Frank komt met een trailer/truck geval onze kant op (vanavond al!) en we halen de camper op bij de garage om vervolgens langs de camping te rijden en de stoelen op te halen en dan naar cucuron te rijden. (Daar wonen Frank en zijn familie en de opa en oma van Maik). We mogen bij opa en oma logeren en Ernst heeft een versnellingsbak geregeld en die wordt deze kant opgestuurd. Frank heeft weer connecties in het dorp en die kunnen de versnellingsbak vervangen. Wat een helden niet?!

De garage was niet zo blij met ons (daar gaat die vette deal) ze waren zo onsportief dat ze niet eens het nummer van de versnellingsbak wilden doorgeven. Ach ja, wij zijn zo verdomde blij dat ons dat worst zal wezen. Ik heb de ANWB met een vriendelijk telefoontje (wij hadden na een uur nog steeds niets van ze gehoord en kregen uiteindelijk een smsje dat de technische dienst ermee bezig was....) verteld dat we het zelf maar even hadden geregeld. Ellen van de ANWB: 'O, ok, dus we kunnen het dossier sluiten?' Rimke (arrogant): 'Ja inderdaad.' Ellen (benepen stemmetje): 'We kunnen dus de hulpverlening stoppen?' Rimke (onuitstaanbaar): 'Als je dat hulpverlening kan noemen ja, daar kunnen jullie mee stoppen ja, fijne dag nog'.

's Middags hebben we schone spullen gekocht in het winkelcentrum (3 km lopen langs de snelweg) en een broodje gegeten met verse sla en rauwe ham! Het smaakte voortreffelijk na al die kleffe fastfood bende.Wat een heerlijk idee dat we morgen alweer onze spullen hebben en dat we ander uitzicht hebben dan de buffalo grill en dat er eindlijk iets gebeurt. Ik kan Frank en Ernst wel zoenen! Heel erg bedankt voor de uitnodiging om bij jouw te slapen Getrud, we komen zeker nog langs! En ik vind het echt onwijs lief dat jullie allemaal zo meeleven. Ik ga nu weer verder met mn rondedansje van vreugde;)

korte update....

Ik schrijf nog steeds vanaf onze kamer in het Etap hotel... Na een hele hoop heen en weer gebel tussen de ANWB, de garage en ons hebben we uiteindelijk onze hulplijn ingezet. Vanmorgen heeft Frank, de oom van Maik, zelf maar even met de garage gebeld.

Het verhaal van de ANWB gister middag om 4 uur (een uur later dan ze hadden beloofd te bellen): Er is iets mis met de versnellingsbak, (goh schakelde ie daarom niet meer?!) maar morgen bellen we weer met de garage. Wij boeken dus maar twee nachtjes extra in ons fancy hotel langs de snelweg met als enige eetgelegenheid de buffalo grill (ik hoef nooit meer fastfood).

Het verhaal van Frank vanmorgen om half 9: De versnellingsbak is lek en er zit water in. Hij moet helemaal vervangen worden. Kosten 3000,- en het duurt 10 dagen. Even in het midden gelaten dat dit natuurlijk zwaar klote is, wil ik jullie even op het verschil in duidelijkheid wijzen tussen het verhaal van de 'toffe' ANWB peer en Frank.

Nadat we het hele verhaal hebben laten bezinken heb ik zelf maar even met de ANWB gebeld. Na alle 'korte' menu's die je moet door toetsen kreeg ik eindelijk een persoon aan de andere kant van de lijn. Ik weet niet hoe ze heet (heb dr niet de kans gegeven haar naam te zeggen) en heb werkelijk alles waar ik me aan stoor bij het contact tussen ons en de ANWB naar haar hoofd gegooid (luchtte op). 'Goh, dat is wel vervelend ja.' Dat is volgens mij wel een understatement maar mevrouw is nu aan het kijken wat ze voor ons kan doen. Nog zoiets, gistermiddag wist die peer niet hoe laat hij ons zou bellen, nu zegt die mevrouw tegen mij, oja hier staat dat wij vanmiddag om 3 uur weer contact opnemen met de garage....Ondertussen zijn Ernst (papa Maik) en Frank zich in alle mogelijke bochten aan het wringen om ons te helpen.

Ik had me eerlijk gezegd toch wat anders voogesteld bij onze tweede week op reis. We gaan straks maar even wat kilometers lopen om fatsoenlijk eten te vinden en hopelijk schone sokken en ondergoed (we zitten nu inmiddels al drie dagen in het hotel met enkel een deo bus, haarborstel, portemonnee en twee boeken) Maik mag straks mijn boek lezen ('De dorpskapper van Amour) hij kan niet wachten. Ik hoop dat mijn volgende blog wat positiever wordt. De ANWB hoort nog van ons.....

Drama, drama, drama

Wat leuk jongens, al die reacties! Ik zal proberen dit maar wat langer vol te houden dan;)

Van de week zei ik tegen Maik (na alle avonturen met Le Vehicule) jeetje, straks heb ik niks meer om over te schrijven in mn blog. Het goede nieuws van vandaag: ik heb meer dan genoeg om over te schrijven. Het slechte nieuws is dus inderdaad: De bus heeft weer kuren...

Afgelopen zaterdag gingen we vol goede moed op weg naar een goedkope camping in het plaatsje Dallet. Die had ik de avond van tevoren uitgezocht in de campinggids (en ik had natuurlijk even alles goed gecheckt, openingstijden, tarieven, routebeschrijving, alles was piekfijn in orde! Dachten we...) Na een spannende rit door nauwe straatjes en oude dorpjes hadden we het gevonden. De camping lag langs een mooie rivier en was dicht. Fermer. Kut. Ik de campinggids erbij pakken en jahoor, de camping ging pas halverwege juni open. Lekker opgelet van Baar.

Naja, niks meer aan te doen, gelukkig waren er meer campings in de buurt die wel open waren. We moesten nog een kilometer of 10 toen de bus er klaar mee was. Maik kreeg de versnelling niet meer van z'n 3 naar z'n 4, Toen hij voor een rotonde terug wilde schakelen van z'n 3 naar z'n 2 moest ie dat met twee handen en brute kracht doen. Hier was niet meer mee te rijden dus parkeerden we 'm bij het station. Gelukkig was het daar heel rustig en belden we de ANWB. Nadat een hele vriendelijke mevrouw ons vriendelijk uitlegde dat we de verkeerde verzekering hadden afgesloten (ipv een camperverzekering hebben we een autoverzekering... we zijn die middag dat we hem afsloten geholpen door één of ander jong huppelkutje dat er helemaal niks van snapte, maar ze bleef zo vriendelijk glimlachen en zei dat het allemaal in orde was) heeft ze toch heel erg haar best voor ons gedaan en ons doorverbonden met haar collega in Lyon.

Deze meneer heeft meteen een garage gebeld maar die was natuurlijk dicht (moet je ook geen pech krijgen op zaterdag). Vervolgens heeft hij een camping opgezocht die op 4 km rijden lag en besloten we daar maar heen te gaan in de tweede versnelling. En die camping was open, antwoorde hij op onze vraag (een ezel stoot zich niet twee keer aan dezelfde steen). En hij had ook nog een routebeschrijving voor ons. Wat een toffe peer. Rue de la gare, Rue de moulin, bij de rotonde 1e afslag en bij de Tsplitsing links. Of iets in de trand. Het was inderdaad de 1e afslag van een rotonde, maar het was de 3e rotonde en die T splitsing kwam pas na een paar keer afslaan. We hebben dus (in zn 2e versnelling) een klein uur gefrustreerd rond gereden.Godzijdank, de camping!

Euforisch huppelden we naar de receptie we belden aan en keken op de bordjes.... DICHT. Gelukkig stond er een noodnummer, wij vonden dat we ons op dat moment in een noodsituatie bevonden dus belden we Marc. Hele vriendelijke Fransman die geen hout van mijn verhaal begreep. Maar hij kwam wel even naar de receptie, wat een lieverd niet?! we mochten twee nachtjes blijven, geen probleem. De douches en wc's werden open gedaan en hij waarschuwde ons zelfs nog even dat we die wel even moesten laten doorlopen (legionella). Onze held. We verontschuldigden ons nog dat we hem hadden gestoord en hij antwoorde dat het allemaal geen probleem was, eigenlijk gingen ze pas 1 april open, vermeldde hij terloops. Verbouwereerd keken we elkaar aan, de meneer van de ANWB had ons ervan verzekerd dat hij telefonisch contact had gehad met de camping en dat ze open waren.... vreemd.

Op zondag besloten we boodschappen te doen. Dat gaat misschien in Bergen maar in Frankrijk is alles gewoon dicht. Hadden we kunnen weten. Gelukkig hadden we een paar dagen eerder wat in geslagen dus konden we 's avonds gewoon eten. Overdag heerlijk in het zonnetje zitten lezen.

En vandaag was De Dag, de auto zou weggesleept worden en, volgens de toffe ANWB peer, gemaakt worden. Of we kregen vervangend vervoer. 's Morgens kregen we een telefoontje dat de sleepwagen rond half 3 zou komen. Om twee uur werden we gebeld dat het wel een uurtje later zou worden. We hebben ons maar niet druk gemaakt en boodschappen gedaan (gehakt, uitjes en paprika voor door de spaghettisaus, lekker). Daar was ie dan. Een klein, rond fransmannetje met natuurlijk totaal geen kennis van de Engelse taal. Uiteindelijk begrepen we dat we mee mochten rijden naar de garage. Dat was wel handig, konden we meteen terug rijden als de auto gemaakt was, dachten we lekker naïef. Het leek ons praktischer de stoelen op de camping te laten staan, we zouden die avond immers toch weer terugkomen.

Bij de garage (die op 30 km rijden van de campling ligt) bleek echter dat ze MORGEN gaan KIJKEN wat er mis mee is en ons dan bellen hoe of wat. En toen we vroegen of de ANWB ze dan niet gebeld had keken ze ons glazig aan. Daar stonden we dan. Weer met de ANWB gebeld en die beweerden dat ze wel met de garage hadden gebeld en dat die wel vandaag zouden kijken. Het was inmiddels half vijf en om vijf uur gingen ze dicht. De ANWB raadde ons aan een hotel in de buurt te zoeken. De mensen van de garage kregen medelijden met ons en vertelde ons waar we het goedkoopste hotel in de buurt konden vinden en een hele aardig meneer bood aan om ons erheen te rijden.

Dus we zitten nu in het Etap hotel en niet in onze Volkswagen camper. Amper een week weg. Onze stoelen staan op een andere camping en we verdenken de ANWB van een complot tegen onze reis. Nu ik zit te typen realiseer ik me dat de gehakt nog in de koelkast van het busje ligt en daar staat nu natuurlijk geen stroom op. Vanavond geen spaghetti maar een bezoekje bij onze buren, Buffalo Grill (waarwe ook op uitkijken met onze kamer). Wat een gedoe allemaal, toch had ik nergens liever willen zijn dan in deze bedompte hotelkamer in Issoire met Maik (klinkt wel vrij klef en sentimenteel, maar dat mag na zo'n dag).

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Rimke